Από τις σπουδές Βιολογίας στην Κύπρο μέχρι τις πρώτες, γεμάτες άγχος εμφανίσεις της στη σκηνή, η Κατερίνα Κακοσαίου μιλά για τη δική της μουσική διαδρομή, τη σχέση με τον πατέρα της, Γιάννη Πλούταρχο, και την οικογένειά της. Αποκαλύπτει την ιστορία πίσω από ένα τραγούδι που κατάφερε να μπει σε δίσκο χάρη στην επιμονή της όταν ήταν παιδί, μοιράζεται τις καλλιτεχνικές της επιρροές και μιλά για τα επόμενα επαγγελματικά της βήματα.
Συνέντευξη στην Μαρία Γρηγορίου
Τι σε φέρνει στην Κύπρο αυτή την περίοδο;
Στην Κύπρο ήρθαμε γιατί έχουμε κάποιες live εμφανίσεις και έτσι βρήκαμε την ευκαιρία να έρθουμε και να τα πούμε μαζί σας.
Έχεις σπουδάσει Βιολογία στην Κύπρο. Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε προς την επιστήμη και πώς προέκυψε τελικά η στροφή στη μουσική;
Κοίταξε, γενικά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου τραγουδάω και ασχολούμαι με τη μουσική. Απλώς ένιωθα ότι ήθελα να έχω ένα plan B, στην περίπτωση που δεν τα καταφέρω στον τομέα που αγαπούσα και που ήταν ανέκαθεν το τραγούδι. Οπότε, όταν πήρα το πτυχίο μου και στη συνέχεια το μεταπτυχιακό μου, είπα: «Εντάξει, τώρα νιώθω λίγο πιο ασφαλής να δοκιμάσω αυτό που αγαπάω». Αν πετύχει, πέτυχε. Αν δεν πετύχει, έχω και κάτι άλλο. Το τραγούδι ήταν αρχικά χόμπι και αποφάσισα να του δώσω μια πιο επαγγελματική ευκαιρία όταν αισθάνθηκα μεγαλύτερη ασφάλεια.
H Βιολογία μου επέτρεψε να γνωρίσω πιο βαθιά τον άνθρωπο. Εξακολουθώ να ασχολούμαι στον προσωπικό μου χρόνο, σαν χόμπι πλέον
Τι ήταν, όμως, αυτό που σε γοήτευσε περισσότερο στη Βιολογία;
Η Βιολογία μού άρεσε ανέκαθεν. Με ενθουσιάζει όλη αυτή η ιδέα γύρω από τον άνθρωπο, κυρίως η ανθρώπινη βιολογία. Στην πορεία ανακάλυψα ότι με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα η νευροβιολογία, οι νευροεπιστήμες, αλλά και η κβαντική φυσική. Με γοητεύει να αναζητώ πώς συνδέονται όλα αυτά, πώς επηρεάζουν τον άνθρωπο και γενικότερα το σύμπαν. Οπότε, τελικά, η Βιολογία ήταν μια καλή επιλογή, γιατί μου επέτρεψε να γνωρίσω πιο βαθιά τον άνθρωπο. Ήταν η αρχή μιας αναζήτησης που δεν έχει σταματήσει. Εξακολουθώ να ασχολούμαι με αυτά τα θέματα στον προσωπικό μου χρόνο, σαν χόμπι πλέον.
Στην Κύπρο ήταν από τις πρώτες μου επαγγελματικές εμφανίσεις, παρόλο που τότε κάθε άλλο παρά επαγγελματίας αισθανόμουν
Έζησες τέσσερα χρόνια στην Κύπρο, κατά τη διάρκεια των σπουδών σου. Ποιες αναμνήσεις έχεις κρατήσει από εκείνη την περίοδο; Συνδέθηκε η παραμονή σου εδώ και με τα πρώτα σου βήματα στο τραγούδι;
Πάρα πολλές αναμνήσεις! Είχα τραγουδήσει και εδώ, σε κάποια μαγαζιά, αν και τώρα δεν θυμάμαι ακριβώς πώς λέγονταν. Ήταν από τις πρώτες μου επαγγελματικές εμφανίσεις, παρόλο που τότε κάθε άλλο παρά επαγγελματίας αισθανόμουν. Θυμάμαι ότι ένιωθα πως όλα πήγαιναν τόσο λάθος! Πίστευα ότι δεν θα ξανατραγουδούσα ποτέ στη ζωή μου. Έλεγα: «ΟΚ, δεν πειράζει, ξεχνάμε αυτό το όνειρο». Προφανώς έφταιγε η μηδαμινή εμπειρία μου. Είναι πολύ διαφορετικό να τραγουδάς στο σπίτι σου και ξαφνικά να βρίσκεσαι πάνω σε μια σκηνή, ιδιαίτερα όταν είναι η πρώτη σου επαφή με όλο αυτό. Τελικά, όμως, ήταν μια πολύ καλή εμπειρία, γιατί έμαθα αρκετά. Πήρα την πρώτη κρυάδα, όπως λέμε. Και μάλιστα χωρίς να έχω κάποιο στήριγμα δίπλα μου. Εδώ ήμουν μόνη μου, χωρίς την οικογένειά μου ή κάποιον που να γνωρίζει από μουσική και να μπορεί να με καθοδηγήσει. Ήταν όλο πολύ έντονο, αλλά στο τέλος της ημέρας το χάρηκα, γιατί αποκόμισα πολλά.
Τι ήταν αυτό που σε δυσκόλεψε τόσο πολύ στις πρώτες σου εμφανίσεις;
Είναι πολύ διαφορετικό να τραγουδάς χωρίς μικρόφωνο και πολύ διαφορετικό να ακούς τη φωνή σου μέσα από ένα ηχοσύστημα. Ένας τραγουδιστής ίσως καταλαβαίνει καλύτερα τι εννοώ. Ξαφνικά ακούς τη φωνή σου από τα ακουστικά, υπάρχει μια μικρή καθυστέρηση, τα ντεσιμπέλ είναι διαφορετικά. Ακόμα χειρότερα όταν δεν έχεις ακουστικά. Εγώ τότε, στην Κύπρο, δεν είχα. Υπήρχαν τα ηχεία, τα monitors, αλλά ήταν η πρώτη μου επαφή και πραγματικά τα έχασα. Έλεγα: «Πάει, δεν το έχουμε, δεν πειράζει, πάμε για κάτι άλλο». Μέχρι που έμαθα πώς λειτουργεί όλο αυτό. Αργότερα έτυχε να τραγουδήσω ξανά χωρίς ακουστικά και ήταν πολύ καλύτερα, γιατί είχα πλέον συνηθίσει. Τότε, όμως, ήταν μακελειό! Νομίζω ήμουν 19 χρονών.
Έχεις μεγαλώσει σε ένα σπίτι όπου όλοι τραγουδούν. Πώς είναι οι οικογενειακές σας συγκεντρώσεις; Υπάρχουν στιγμές που καταλήγετε να τραγουδάτε όλοι μαζί, αυθόρμητα;
Δεν συμβαίνει να πούμε «ελάτε να βρεθούμε για να τραγουδήσουμε όλοι μαζί». Αυτό θα ήταν πολύ cringe! (γέλια) Αλλά κάθε φορά που βρισκόμαστε, ακόμα κι αν δεν είμαστε όλοι μαζί, μπορεί να είμαστε τρία από τα επτά άτομα, θα υπάρχει σχεδόν πάντα κάποια κιθάρα που κάποιος θα γρατζουνάει και κάποιος άλλος που θα σιγοτραγουδάει. Δεν είναι, όμως, όπως ίσως φαντάζεται ο κόσμος, ότι μαζευόμαστε κάθε Κυριακή και τραγουδούν 25 άνθρωποι μαζί! Συνήθως τις Κυριακές μαζευόμαστε, τρώμε, ακούμε μουσική. Μπορεί το απογευματάκι κάποιος να πιάσει μια κιθάρα, να αρχίσει να παίζει και να τραγουδάει μόνος του και ίσως να συμμετάσχουν λίγο και οι υπόλοιποι.
Διάβασε ακόμα: Έμιλυ Κολιανδρή: Ανάμεσα στη σκηνή και τη ζωή – Μια εξομολόγηση για τον χρόνο, τις απώλειες και τη μητρότητα
Αν έπρεπε να περιγράψεις την οικογένειά σου με ένα τραγούδι, ποιο θα επέλεγες;
Θα έλεγα το «Κλείνω και έρχομαι». Είναι ένα τραγούδι που έχουμε τραγουδήσει όλοι μαζί στο στούντιο. Δεν έχει κυκλοφορήσει, το κάναμε μόνο για εμάς. Η ιδέα πίσω από αυτό είναι ότι, όποτε κάποιος από την οικογένειά μας χρειαστεί οτιδήποτε, ο άλλος θα πει «κλείνω και έρχομαι». Θα πάρει το πρώτο αεροπλάνο και θα έρθει αμέσως. Αυτό ισχύει για όλους μας.
Δεν θυμάμαι πότε τραγούδησα πρώτη φορά μπροστά στον πατέρα μου γιατί τραγουδάω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου
Θυμάσαι την πρώτη φορά που τραγούδησες μπροστά στον πατέρα σου; Και πώς αντέδρασε όταν σε είδε πλέον επαγγελματικά πάνω στη σκηνή;
Δεν θυμάμαι πότε τραγούδησα πρώτη φορά μπροστά του, γιατί τραγουδάω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Επαγγελματικά, όμως, θυμάμαι την πρώτη φορά που τραγουδήσαμε μαζί ζωντανά. Ήταν στην Αμερική, στην Καλιφόρνια, πέρα από μία-δύο τηλεοπτικές εμφανίσεις που είχαμε κάνει προηγουμένως. Νομίζω ότι είχε περισσότερο άγχος από εμένα, για εμένα! (γέλια) Έβλεπα ότι αγχωνόταν και προσπαθούσε να μου πει «έλα, το έχουμε», κι εγώ σκεφτόμουν «ναι, το έχω, μη με αγχώνεις περισσότερο!». Θεωρώ ότι είχε, και συνεχίζει να έχει, όπως κάθε γονιός, περισσότερο άγχος για το παιδί του απ' ό,τι ίσως έχει το ίδιο το παιδί για τον εαυτό του.
Εκείνη τη στιγμή έβλεπες τον Γιάννη Πλούταρχο ως επαγγελματία καλλιτέχνη ή ως μπαμπά; Πιστεύεις ότι και ο ίδιος μπορεί να διαχωρίσει αυτούς τους δύο ρόλους;
Είναι μόνο ο μπαμπάς. Δεν μπλέκεται καθόλου το επαγγελματικό. Και δεν νομίζω ότι τα μπερδεύει ούτε ο ίδιος. Θα σου πω ένα περιστατικό. Μια φορά είχα πέσει πάνω στη σκηνή. Λίγο αργότερα ήταν να εμφανιστούμε μαζί, όχι μόνο εμείς, αλλά και άλλοι τραγουδιστές. Εκείνος τραγουδούσε και, αντί να σκέφτεται οτιδήποτε άλλο, είχε στο μυαλό του ότι είχα πέσει. Και μου έλεγε συνέχεια «προσεκτικά». Το μυαλό του ήταν στο παιδί του. Είναι μπαμπάς, μπαμπάς!
Δεν ξέρω με βεβαιότητα το πού θα καταλήξω. Αυτό που ξέρω αυτή τη στιγμή είναι ότι πηγαίνω προς τον ελληνικό λαϊκό δρόμο
Ποια είναι η πλευρά του Γιάννη Πλούταρχου που γνωρίζεις εσύ ως κόρη του και που ίσως δεν γνωρίζει ο κόσμος;
Νομίζω ότι όσοι τον παρακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια ίσως το έχουν αντιληφθεί. Είναι μια πάρα πολύ ρομαντική ψυχή. Τα βλέπει όλα από την πλευρά του καλλιτέχνη. Είναι πολύ αγνός άνθρωπος. Δεν κάνει ποτέ δεύτερες σκέψεις για τον οποιονδήποτε. Για να καταλάβει ότι κάποιος μπορεί να θέλει το κακό του, πρέπει πραγματικά να του συμβεί κάτι. Δεν θα περάσει ποτέ από το μυαλό του ότι κάποιος μπορεί να έχει κακές προθέσεις, γιατί ο ίδιος δεν θέλει το κακό κανενός. Σκέφτεται ότι, αφού εκείνος λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, έτσι σκέφτονται και οι υπόλοιποι. Βλέπει πάντα το καλό παντού. Είναι αγαθός, με την πολύ καλή έννοια της λέξης. Πραγματικά, δεν θυμάμαι να έχει πειράξει ποτέ συνειδητά κανέναν. Ούτε τα μυρμήγκια! Δηλαδή, μπορεί να μπει μια κατσαρίδα μέσα στο σπίτι και όλοι να φωνάζουμε «σκοτώστε την» κι εκείνος να πει «όχι, να την πιάσω και να τη βγάλω έξω». Είναι τόσο γλυκός άνθρωπος!
Πόσο έχει επηρεάσει τη δική σου μουσική ταυτότητα η μουσική του πατέρα σου και του αδελφού σου;
Εντάξει, λαϊκοί τραγουδιστές είναι και οι δύο. Απλώς αλλάζουν λίγο οι εποχές και ο Γιώργος δίνει αυτή τη νεανική νότα στη δική του δημιουργία. Εγώ, όμως, μεγαλώνοντας δεν άκουγα τόσο πολύ ελληνική μουσική. Ήξερα φυσικά τα τραγούδια του μπαμπά, γιατί τα ακούγαμε στο σπίτι, πολλές φορές πριν καν κυκλοφορήσουν. Ακούγαμε ακυκλοφόρητα τραγούδια και βλέπαμε πού θα καταλήξουν. Αλλά για τη δική μου ψυχαγωγία δεν άκουγα σχεδόν ποτέ ελληνική μουσική. Σκέψου ότι τραγουδάω ελληνικά μόλις τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια. Μέχρι τότε ασχολούμουν με ξένα τραγούδια. Και φυσικά εξακολουθώ να τα αγαπώ και να τα τραγουδάω. Δεν τα αφήνω. Απλώς πλέον έχουν μπει και τα ελληνικά στη ζωή μου.
Δείτε ακόμα: Κατερίνα Στικούδη στο ant1live: "Νιώθω ότι γεννήθηκα perfomer" - Δείτε την εμφάνισή της στο Casa de Mikel (Βίντεο)
Σήμερα το ρεπερτόριό σου είναι περισσότερο ελληνικό. Έχεις ανακαλύψει τη μουσική σου ταυτότητα ή βρίσκεσαι ακόμη σε μια διαδικασία αναζήτησης;
Σίγουρα την ανακαλύπτω ακόμα. Δεν ξέρω να σου απαντήσω με βεβαιότητα για το πού θα καταλήξω. Αυτό που ξέρω αυτή τη στιγμή είναι ότι πηγαίνω προς τον ελληνικό λαϊκό δρόμο.
Μου έκανε εντύπωση αυτό που είπες προηγουμένως, ότι άκουγες τα ακυκλοφόρητα τραγούδια του πατέρα σου πριν από όλους τους υπόλοιπους. Υπάρχει κάποιο τραγούδι που σε συγκίνησε ιδιαίτερα και σου έχει μείνει από την παιδική σου ηλικία;
Ναι! Ήμουν πάρα πολύ μικρή, νομίζω γύρω στα επτά χρονών. Άκουγα ένα τραγούδι που, αν θυμάμαι καλά, λέγεται «Πόσο φοβάμαι». Για κάποιον λόγο το είχα ερωτευτεί. Κάθε φορά που έμπαινε αυτό το τραγούδι, έκλαιγα χωρίς λόγο! Ήμουν επτά χρονών, δεν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιο βίωμα που να συνδέεται με τους στίχους. Κάποια στιγμή μαθαίνω ότι τελικά δεν θα συμπεριληφθεί στον δίσκο. Έβαλα κάτι κλάματα! Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Και τελευταία στιγμή, εκεί που γινόταν η τελική επιλογή των τραγουδιών, πήρε τηλέφωνο ο μπαμπάς μου και είπε: «Αυτό βάλτε το τελικά. Θα μπει». Του έλεγαν «μα δεν χωράει» και εκείνος επέμενε «θα μπει», επειδή είχα στεναχωρηθεί τόσο πολύ. Και το αστείο είναι ότι εγώ θα μπορούσα να συνεχίσω να το ακούω μόνη μου στο σπίτι. Αλλά ένιωθα ότι αυτό το τραγούδι έπρεπε να το ακούσει ο κόσμος. Και έτσι μπήκε στον δίσκο, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.
Αν μιλήσουμε για το πιο τρελό μου όνειρο, θα έλεγα την Ariana Grande, την οποία μάλιστα είδα πρόσφατα ζωντανά. Τη θεωρώ τεράστια ερμηνεύτρια.
Ο πατέρας σου έχει καταφέρει με τα τραγούδια του να μιλήσει στις ψυχές πολλών ανθρώπων. Εσύ τι χαρακτήρα θέλεις να δώσεις στη δική σου μουσική; Πώς θα ήθελες να εκφράζεσαι μέσα από τα τραγούδια σου;
Νομίζω ότι μέχρι τώρα τα τραγούδια που έχω κυκλοφορήσει δεν έχουν απαραίτητα πολύ μεγάλη συνοχή μεταξύ τους. Θα βρεις σχεδόν όλα τα είδη. Η μεγάλη μου αγάπη είναι να τραγουδάω. Επομένως, όταν άκουγα ένα τραγούδι που μου άρεσε, έλεγα «θέλω να το κυκλοφορήσω». Μπορεί κάποιος να μου έλεγε «μα αυτό είναι ποπ, το άλλο είναι λαϊκό». Κι εγώ απαντούσα «αφού μου αρέσουν και τα δύο, γιατί όχι;». Γενικά μου αρέσει πάρα πολύ να τραγουδάω και νομίζω ότι βρίσκομαι ακόμα στη διαδικασία να χτίσω το προσωπικό μου ύφος, λίγο λίγο.
Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης με τον οποίο ονειρεύεσαι να κάνεις ένα ντουέτο;
Πολλοί! Αν μιλήσουμε για το πιο τρελό μου όνειρο, θα έλεγα την Ariana Grande, την οποία μάλιστα είδα πρόσφατα ζωντανά. Τη θεωρώ τεράστια ερμηνεύτρια. Πιστεύω ότι στη γενιά της πραγματικά δεν ξέρω αν μπορεί να συγκριθεί με κάποια άλλη. Επίσης, εκτιμώ πάρα πολύ την Jessie J για τις φωνητικές της ικανότητες. Υπάρχουν πολλές καταπληκτικές φωνές εκεί έξω, αλλά αυτές είναι δύο καλλιτέχνιδες με τις οποίες έχω συνδεθεί περισσότερο, ιδιαίτερα η Ariana Grande, την οποία άκουγα από πολύ μικρή. Από Ελληνίδες καλλιτέχνιδες εκτιμώ επίσης πάρα πολλές. Έτυχε να συναντήσω τη Χάρις Αλεξίου σε μια συνάντηση που είχαμε με τη δισκογραφική μου εταιρεία. Εκεί, εντάξει, τελεία και παύλα! Έβγαλα μια φωτογραφία μαζί της και την έχω στα αγαπημένα μου. Προφανώς θα ήταν όνειρο μια συνεργασία μαζί της. Δεν ξέρω, βέβαια, αν θα ήθελε να κάνει κάτι τέτοιο. Και την Τάνια Κανελλίδου, την οποία επίσης έχω δει σε μια θεατρική παράσταση και πήγα να τη συναντήσω. Γενικά έχω πολλές καλλιτέχνιδες στο μυαλό μου, τις οποίες έχω μελετήσει πάρα πολύ, τις εκτιμώ και θα ήθελα κάποια στιγμή να συνεργαστούμε.
Από άνδρες ερμηνευτές έχω μελετήσει ελάχιστους, πέρα από τον μπαμπά μου. Βέβαια, όταν ήμασταν μικρά, μας έβαζαν να μελετάμε πολύ τον Καζαντζίδη. Θέλαμε δεν θέλαμε!
Παρατηρώ ότι οι καλλιτέχνες που ανέφερες είναι κυρίως γυναίκες. Είναι οι γυναικείες φωνές αυτές που σε εμπνέουν περισσότερο;
Ναι, γιατί κυρίως γυναίκες έχω μελετήσει φωνητικά. Από άνδρες ερμηνευτές έχω μελετήσει ελάχιστους, πέρα από τον μπαμπά μου. Βέβαια, όταν ήμασταν μικρά, μας έβαζαν να μελετάμε πολύ τον Καζαντζίδη. Θέλαμε δεν θέλαμε! (γέλια) Μας έλεγαν να καθίσουμε να μελετήσουμε τα γυρίσματα, την ερμηνεία, όλα αυτά. Κανονικά μαθήματα Αλλά, προφανώς, το δικό μου ρεπερτόριο δεν μπορεί να αποτελείται κατά 50% από τραγούδια τέτοιων ερμηνευτών. Σίγουρα μπορεί να πω ένα-δύο τραγούδια, αλλά μέχρι εκεί. Είναι και κάποια ακούσματα που θεωρώ ότι ο κόσμος έχει συνηθίσει να τα ακούει από συγκεκριμένες φωνές. Μπορεί, βέβαια, αυτό να υπάρχει μόνο στο δικό μου μυαλό, αλλά έτσι το αισθάνομαι. Οπότε, ναι, θα έλεγα ότι μελετάω και εμπνέομαι κυρίως από γυναικείες φωνές.
Τι ετοιμάζεις επαγγελματικά; Υπάρχει κάτι καινούργιο που ανυπομονείς να μοιραστείς με τον κόσμο;
Ναι, ανυπομονώ! Ετοιμάζουμε αρκετά τραγούδια αυτή την περίοδο, τα οποία θα κυκλοφορήσουν ως singles και στη συνέχεια θα συμπεριληφθούν όλα μαζί σε ένα άλμπουμ. Βρισκόμαστε συνεχώς στο στούντιο, ακούμε τραγούδια, δοκιμάζουμε, κάνουμε demos. Αυτή είναι η διαδικασία στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Πολύ σύντομα θα κυκλοφορήσει ένα καινούργιο τραγούδι, πιθανότατα κοντά στα Χριστούγεννα ακόμη ένα, και αργότερα ένα τρίτο. Οπότε έρχονται πολλά και σχετικά σύντομα!
Διάβασε ακόμα: Casa de Mikel: Μιχάλης Σοφοκλέους και Χριστίνα Κυριάκου γίνονται Βίσση και Καρβέλας; – Backstage φωτογραφίες από το νέο επεισόδιο
Τι ύφος θα έχουν τα καινούργια σου τραγούδια; Θα ακολουθούν μια κοινή μουσική κατεύθυνση;
Αυτό δεν θα σου το πω! Είναι έκπληξη! (γέλια) Νομίζω ότι και τα τρία τραγούδια που ανέφερα δεν θα έχουν μεγάλη σχέση μεταξύ τους. Σίγουρα, αν με το καλό κυκλοφορήσει το χριστουγεννιάτικο, θα είναι διαφορετικό, γιατί ανήκει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία. Τα άλλα δύο θα είναι λίγο πιο κοντά μεταξύ τους, αλλά γενικά θα υπάρχει ποικιλία.
* Η Κατερίνα Κακοσαίου θα είναι φιλοξενούμενη στην εκπομπή Casa de Mikel στον ΑΝΤ1 το Σάββατο στις 21:15
